letwist

Uregulowania prawne dotyczące internetu coraz ściślej opisują zasady poruszania się w cyberprzestrzeni. Niektórzy się cieszą, bo mniej niejasności, a inni sądzą, że im mniej państwo czy Wspólnota Europejska angażują się w działanie internetu, tym lepiej. Jak powiedziano, naturalną właściwością państwa jest dążenie do rozszerzania kontroli (nie mam tu na myśli paranoicznych wizji z Kaczyńskimi w roli głównej).

Wydaje się, że najrozsądniej byłoby uczynić z internetu niemiecką autostradę - taki wyjątek na prawnej mapie świata, gdzie kwitnąć może poczucie bezpieczeństwa. Bezpieczeństwa od błędu systemu. Tak, bo internet to nie tylko dziecko w sieci i Czy wiesz kto jest po drugiej stronie?. Dziecko jest w niebezpieczeństwie dopiero gdy opuści sieć i uda się na całkowicie realne spotkanie z panem z drugiej strony monitora.

Bezpieczeństwo to w ogóle ciekawa sprawa. Poczucie niebezpieczeństwa jest towarem, dzięki któremu można przepchnąć jakąś ustawę, zapewnić oglądalność programowi telewizyjnemu i temu podobne. Przez to wiemy coraz mniej na temat stanu faktycznego. Niedawno w Informacjach Polsatu materiał na temat kilku ptaków skierowanych do badań na obecność ptasiej grypy poprzedzono planszą Ptasia grypa nadchodzi. Pod koniec wydania do studia dotarła informacja, że badania wykazały iż ptaki są zdrowe...

Któż jest w mocy ocenić prawdziwy poziom ryzyka? Ciekawą rozmowę o ryzyku przeprowadził z niemieckim socjologiem Jacek Żakowski. Co poniektórzy czytelnicy pewnie jednak zapytają w duchu czy, jak uważa ów socjolog, w dzisiejszych czasach rośnie ryzyko

Ono już zawsze będzie. I będzie stale rosło. Musimy się nauczyć żyć ze świadomością ryzyka. Spokojne stare czasy odeszły na zawsze.

czy może raczej owa świadomość ryzyka? Z tego co wiem, były już takie momenty w historii w których o to by dostać mieczem albo spłonąć na stosie nie było trudno.

Ileż to razy zapewnia się obywateli na całym świecie, że różne obostrzenia prawne wprowadzane są tylko po to by zapewnić im większe bezpieczeństwo. Oczywiście służby specjalne muszą w jakiś sposób monitorować działanie różnych podejrzanych grup, ale czy przyznanie im prawa do gromadzenia zapisów wszystkich rozmów telefonicznych albo masowego przechwytywania danych (Carnivore) zapewni mnie, jako obywatelowi, większe bezpieczeństwo od śmierci spowodowanej atakiem terrorystycznym? Szczerze wątpię.

W Polsce paranoiczna kontrola jeszcze się nie zadomowiła, choć co bardziej wyczuleni na te sprawy Polacy mogą się pewnie nie za dobrze czuć zakolczykowani numerem PESEL (numery to była przecież specialite de la maison wszelkiego rodzaju obozów). Poczucie ryzyka jednak rośnie, więc obostrzenia są chyba tylko kwestią czasu.

Czemu w ogóle zastanawiać się nad kwestią prywatności? Czy to nie zwykłe bicie piany? Nie, wydaje się, że to wartość, której poszanowanie wypracowała cywilizacja. Jak pokazują przypadki różnych ludzi - wartość, którą zwykle w pełni docenić można dopiero, gdy się ją straci.

Warto by się także zastanowić czy pytanie umieszczone w tytule jest postawione właściwie...