letwist

Poszukiwań idealnej dystrybucji Linuksa ciąg dalszy. Ubuntu miało swój czar, gdy jeszcze nie było tak obrzydliwie popularne. Ma dopracowany interfejs, ale niestety nie jest demonem szybkości. Debian, kultowy Debian, jest za to jednak zbyt w tyle jeśli chodzi o nowsze wersje programów w repozytoriach.

Trzeba się więc było rzucić na szerokie wody i zainstalować Gentoo. Miałem już z nim kiedyś do czynienia, ale za sprawą problemów z kartą dźwiękową, zrezygnowany, wróciłem do Windows. Jednak linuksowy świat przez ten czas się trochę zmienił i Gentoo, po półtoradniowej instalacji (tak, przesławna parodniowa instalacja) jest już na pokładzie. Zobaczymy jak z tą szybkością. Wszystkie programy są kompilowane, więc oczekuję, że zmiana będzie zauważalna.

Niewątpliwym plusem jest emerge, bardzo wygodne narzędzie do pobierania i instalacji oprogramownia, radzące sobie nawet z takim szorstkim traktowaniem jak wyłączanie za pomocą Ctrl + C (po ponownym uruchomieniu wznawia instalację od ostatniego niepobranego albo nieskompilowanego pakietu).

Instalacja systemu polega na uruchomieniu komputera z płytki "live", odpaleniu linksa (tekstowa przeglądarka) spod konsoli, zapoznaniu się z obszerną dokumentacją i rozpoczęciu działań zmierzających nieuchronnie do uwieńczenia wysiłków sukcesem. Najlepiej rozpocząć ją wieczorem, by przez noc, gdy śpimy, pobrały się i skompilowały główne pakiety. Gdy wejdziemy w fazę alfa zapewne będzie się już (już?) kompilować Gnome.

Instalacja jest, jak na dzisiejsze czasy, niezmiernie długa. Tak wiele cennych chwil poświęciłem chyba tylko Windows 95 instalowanemu z 40-paru dyskietek. Z drugiej strony otrzymujemy system "szyty na miarę", nie jest wymagane pobieranie 700-megabajtowego obrazu płyty instalacyjnej (obraz "minimalny" ma tylko nieco ponad 50 MB), zawierającego wiele niepotrzebnych nam programów. Dużo zależy również od szybkości połączenia internetowego.

Kolejne wieści z frontu (być może) niebawem.